Sztuka Wikingów

No comments yet

Sztuka Wikingów Sonecco Art Design Blog fotoWielu osobom Wikingowie kojarzą się z ludem wojowniczym – znanym jedynie z wypraw po kosztowności i niewolników. Tymczasem warto wiedzieć, że oni także mają swoją sztukę, która potrafiła zachwycić niejedno oko. Opierała się ona na motywach roślinnych i stylizowanych zwierzętach.

Przedstawiane zwierzęta były zwykle wymyślnie powyginane i zniekształcone. Stały się podstawą sztuki skandynawskiej od V w. Ze względu na liczne podboje, Wikingowie czerpali również z kultur zachodnich. Trendy te zawsze jednak były dostosowywane do skandynawskich upodobań i wybierane bardzo selektywnie. Sztuka Wikingów dzieli się na 6 okresów.

Oseberg – lata 750-840

Swoją nazwę styl zawdzięcza grobowcowi odkrytemu w Osebergu. Użyty do pochówku okręt był bogato zdobiony różnorodnymi motywami. Najbardziej popularny z nich to motyw „bestii chwytającej”. Przedstawiano głowę mającą kształt maski, ciało było skręcone, a łapy potwora drapieżne. Motyw ten pochodzi z krajów anglosaskich.

Borre – lata 835-970

Nazwa stylu pochodzi od norweskiej miejscowości Borre. Znaleziono tam odkrytą łódź, a w niej końskie wędzidła z brązu. Pojawiły się tu motywy bestii chwytającej i łańcucha pierścieniowego.

Jellinge – lata 880-1000

W Jelling w Danii odkryto srebrny puchar z podobiznami zwierząt w kształcie S. Znajdował się on w królewskiej komorze grobowej. Charakterystyczne dla tego okresu są wizerunki zwierząt splatających się ze sobą i tworzące przenikający się, wspólny motyw.

Mammen – lata 950-1060

W miejscowości Mammen odnaleziono grobowiec wysoko urodzonej osoby. Odkryto w nim rytualny topór z pięknymi zdobieniami. Pojawiły się tu motywy roślinne, które były częścią wpływów z państw zachodniej Europy.

Ringerike – lata 980-1080

Styl ten został nazwany od okręgu znajdującego się w Norwegii. Wydobywano w nim czerwony piaskowiec przeznaczony na zdobione kamienie pomnikowe. Charakterystyczny dla niego jest zanik motywów zwierzęcych na rzecz roślinnych.

Urnes – lata 1035-1150

Nazwa stylu pochodzi od zbudowanego w XI w. kościoła klepkowego w Urnes w Norwegii. Pojawiają się tu motywy stylizowanych zwierząt walczących z potworami mającymi kształt węży.


Leave a Reply